Αντίσταση τώρα!!!.mp4

  ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ  ΠΡΟΣ  ΠΑΣΑ ΑΡΜΟΔΙΑ ΑΡΧΗ                      

Η Απαξίωση των Θεσμών: Τροχοπέδη της Ανάπτυξης

 ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΩΝΟΥΝ Η ΤΟΥΣ ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ.                                                                                                                         Αυτά που καταγγέλλω με τη συγκεκριμένη επιστολή είναι προς γνώση και συμμόρφωση των υπευθύνων και για ενημέρωση των ανέργων και του λαού για το «τι πταιει» για τη φυγή των επιχειρήσεων από τη χώρα μας. Θέλω να δείξω ότι οι αριστερίστικες αντιλήψεις και οι αφορισμοί εναντίον του επιχειρηματικού κόσμου, μας οδήγησαν στην οικονομική και πνευματική χρεωκοπία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι επιχειρηματίες και οι εφοπλιστές είναι έρμαια των λαϊκιστών αντιλήψεων και των νταβατζήδων, των κομμάτων και της δικαιοσύνης που κατάντησαν τη χώρα μπανανιά.

Αυτές οι επισημάνσεις δεν είναι νέες, έχουν λεχθεί από τα πλέον επίσημα χείλη  μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο (το ναό των πολιτικών αποφάσεων) ότι τα τελευταία χρόνια η πατρίδα μας κυβερνάται από τη «μαφία» κατά τον κύριο Παπανδρέου, την «Κόζα Νόστρα» κατά τον κύριο Αλαβάνο, τα «λαμόγια» και τους «τζάμπα μάγκες» κατά τον κύριο Καραμανλή και «τους κλέφτες» κατά τον κύριο Καρατζαφέρη. Κανένας τους, όμως, δεν αναφέρθηκε για τη λειτουργία των θεσμών, προφανώς δεν είναι προς το συμφέρον τους αφού είναι οι άμεσα υπεύθυνοι για την κατάντια τους. Το κενό αυτό βέβαια καλύπτεται από τους διεθνείς οργανισμούς που κατατάσσουν τους θεσμούς στην ίδια θέση με τις χώρες του τρίτου κόσμου (αν αυτό δεν αποτελεί προσβολή για αυτές τις χώρες).

Διερευνώντας το θεσμό της δικαιοσύνης, που όλα τα κόμματα υποκλίνονται στην εύρυθμη λειτουργία της, παρατηρούμε ότι πολλά από τα έκτροπα, τις μαύρες σελίδες και τα εγκλήματα της ελληνικής δικαιοσύνης έχουν αποσιωπηθεί τα τελευταία χρόνια. Προφανώς από το φόβο «της σπάθης» που κρατά και που δοκιμάζεται κυρίως πάνω στους απλούς πολίτες. Βέβαια, είναι αναμφισβήτητο γεγονός και δεν υπάρχει άνθρωπος με ηθικές αρχές που να μη συμφωνεί με τον πρωθυπουργό της χώρας μας, τον κύριο Παπανδρέου, που πρώτος έχει διακηρύξει ότι η Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα.

Είναι αδιαμφισβήτητο σήμερα ότι η δικαιοσύνη έχει ένα μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για τη διαφθορά και για τη σημερινή κακή κατάσταση της πατρίδας μας. Θα πρέπει όμως πριν αναδείξουμε τις ευθύνες της δικαιοσύνης να τονίσουμε ότι για τον τρόπο λειτουργίας της δικαιοσύνης δεν είναι υπεύθυνοι μόνο οι καθημερινοί υπηρετούντες αυτή (λ.χ. οι δικαστές), υπεύθυνοι είναι επίσης οι δικηγόροι και οι πολιτικοί. Ο καθένας από αυτούς κατά περίπτωση εκμεταλλεύονται και έχουν μετατρέψει τη δικαιοσύνη σε επιχείρηση (λ.χ. οι δικηγόροι) και σε χειραγωγούμενο άρμα για την εξυπηρέτηση ων συμφερόντων τους (οι πολιτικοί).

Σε όλο αυτό το «πανηγύρι» των δικηγόρων  που πλουτίζουν με «άρμα» τη δικαιοσύνη, των πολιτικών που την έχουν καταντήσει «άρμα» προσωπικών επιδιώξεων και των απλών και «κακόμοιρων» πολιτών που (θέλουν να) πιστεύουν στην αδέκαστη δικαιοσύνη, έρχονται να προστεθούν και οι μεταφυσικές δυνάμεις που επιδρούν ως η «αόρατος χειρ» σε ορθές αποφάσεις που ξαφνικά τροποποιούνται, αποσιωπούνται ή περιορίζονται, όπως έγινε με την έντιμο ΠΡΟΕΔΡΟ ΠΡΟΤΟΔΙΚΩΝ ΚΥΡΙΑ ΜΑΡΤΑΚΗ. Από πότε όμως έχετε να ακούσετε από τα χείλη των πολιτικών να λένε ότι στην Ελλάδα δεν τηρούντα οι νόμοι; Έχετε τη γνώμη ότι άλλαξε τίποτα καθημερινά και οι νόμοι και το σύνταγμα δεν τηρείται από αυτούς πoυ έχουν ορκιστεί να το υπηρετούν. Καμία παρανομία δεν συγκαλύπτετε χωρίς την συνενοχή τις αρμόδιας αρχής, αλά και ουδέν κρυφό υπό τον Ήλιο. http://krisaion.pblogs.gr/2009/10/pws-oi-ellhnoebraioi-politik

Όμως όλες αυτές οι αστοχίες και οι ακαμψίες επιδρούν στην οικονομική ανάπτυξη και έχουν φέρει τη χώρα μπροστά σε αδιέξοδο. Για παράδειγμα, ο πολυδιαφημιζόμενος νόμος 1262/1982 για την ανάπτυξη, που καλούσε τον απόδημο ελληνισμό να επαναπατριστεί μεταφέροντας τις οικονομίες του στην πατρίδα, αποδείχθηκε παγίδα για τον απόδημο ελληνισμό που ονειρευόταν την επιστροφή στην πατρίδα. Οι επαναπατρισθέντες έλληνες έβλεπαν το νόμο ως ευκαιρία (το «τυρί») και διανοούνταν για τα προβλήματα που έκρυβε (την «παγίδα»). Σας θυμίζω το δημοσίευμα του πρόεδρου του ελληνοαμερικανικού εμπορικού επιμελητηρίου στο πρώτο θέμα της 24 Αυγούστου 2008

Τα προβλήματα και οι δυσκαμψίες που δημιουργήθηκαν στην πορεία οδήγησαν στη διακοπή σε αρκετές από αυτές τις επενδυτικές προσπάθειες, με αποτέλεσμα τη μείωση των βιομηχανικών και παραγωγικών πρωτοβουλιών και συγκέντρωση σε επενδύσεις κατανάλωσης (λ.χ. μπαράκια, σουπερμάρκετ). Αυτή ήταν η εύκολη λύση, διότι όταν για τη δημιουργία παραγωγικών επιχειρήσεων ήθελες πολιτικό «νταβατζή» με τη συνεργασία και δικαστικών «νταβατζίδων», αυτό ήταν επίπονο και δύσκολο. Κε να το αποτέλεσμα η Ελλάδα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού σε όλον τον κόσμο κατάντησε ένας απέραντος τεκές κε ένα απέραντο πορνείο  αποικία της τρόικας.

Για να είναι όμως αυτά πιο πιστευτά θα ήθελα να εκθέσω μια προσωπική εμπειρία σε επένδυση παραγωγικής επιχείρησης. Συγκεκριμένα, το 1989 κατέθεσα στην πολεοδομία Μυτιλήνης την αίτηση και τα σχεδία για την ανέγερση τεσσάρων κτιρίων σε αγρόκτημα το οποίο απέκτησα το 1971. Έναν ολόκληρο χρόνο, η ταλαιπωρία μου ήταν δυσβάσταχτη στην αμαρτωλή πολεοδομία για το «γνωστό άγνωστο λόγο». Είχε κολλήσει στην αρχιτεκτονική επιτροπή. Ένα μέλος της αρχιτεκτονικής επιτροπής αντέδρασε για την απαράδεκτη ταλαιπωρία που μου δημιουργούσαν. Εν συνεχεία, αυτές τις δυσκαμψίες τις μετέφεραν (ως «νόμιμοι» πολίτες και «σωστοί» επαγγελματίες) στη δικαιοσύνη. Συγκεκριμένα, με κατηγόρησαν ότι 1800 τετραγωνικά μέτρα από την ιδιοκτησία μου ήταν πόταμος και ότι το μπάζωνα από το 1980 με το καροτσάκι .

Η αθωότητά μου απεδείχθη με το πιστοποιητικό μετοικεσίας το ποίο, με τη βοήθεια του θεού το είχα μαζί μου, όπως και άλλα έγγραφα που κατέθεσα στο δικαστήριο. Μετά την αθωωτική απόφαση κατά του πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής, εκλύθηκα να αντικρούσω την έφεση, όταν με τον δικηγόρο μου πήγαμε να πάρω το πιστοποιητικό μετοικεσίας από τον φάκελο της δικογραφίας αυτό είχε κάνει φτερά. Το ίδιο συνέβη και με την αεροφωτογραφία που είχα καταθέσει στο δικαστήριο. Η συνέχεια όμως έχει εξίσου στοιχεία μυστηρίου. Το 1992 αφού αθωώθηκα και σε δεύτερο βαθμό (έφεση), εκδόθηκε η άδεια οικοδόμησης μονάδας παραγωγής μανιταριών για την ανέγερση τεσσάρων κτιρίων η οποία ξεκίνησε με την ανέγερση του πρώτου κτιρίου.

Το όνειρο όμως ήταν απατηλό, δεν είχα φτάσει στην Ιθάκη (ακόμα περιπλανιόμουν στο νησί της Κίρκης). Όταν ξεκίνησα τις εργασίες ένα απόγευμα μια κύρια της ομάδας των «μασονοκουμουνιων>> μου  είπε ότι δεν θα μου επιτρέψει να συνεχίσω την ανέγερση των κτιρίων και θα με στείλει «αμπαλαρισμένο» πίσω στην Αμερική από όπου είχα έρθει. Με τον καιρό διαπίστωσα ότι η εν λόγο κυρία, ενώ αρχικά λειτουργούσε στο παρασκήνιο, εν συνεχεία αποτέλεσε τη σημαιοφόρο σε αυτή τη σταυροφορία. Συγκεκριμένα, πριν μου δοθεί η άδεια οικοδόμησης, η κυρία φάνηκε να είναι ενήμερη και, εν τι απουσία μου από το νησί, δημοσίευσε διάφορα συκοφαντικά σχόλια στον τοπικό τύπο.

Τα γονατογραφήματά της έφθασαν σε σημείο που και ο πιο σπουδαίος συγγραφέας έργων επιστημονικής φαντασίας δεν θα μπορούσε να τα επινοήσει και να τα δικαιολογήσει στο κοινό του, παράταττα θα την ζήλευε. Σημείωσε δε κάποια φορά ότι θα μολυνθεί η ατμόσφαιρα με την παραγωγή μανιταριών που θα καλλιεργούσα σε αγροτική περιοχή με δραστηριότητες (μέχρι και σήμερα) με ορνιθοτροφία, κτηνοτροφία και καλλιέργειες περιβολιών. Δηλαδή, στην κατάλληλη περιοχή η οποία πληροί τους όρους χωροθέτησης για μονάδα παραγωγής μανιταριών στο νησί. Επιπλέον, η κυρία φρόντισε να παραλάβει από την τρίτη εφορία βυζαντινών αρχαιοτήτων ένα πέρα για πέρα αναληθές έγγραφο με αρ’ πρ. 145/26-1 -1993 με το ποίο διέκοψε το δρόμο που διερχόταν από τμήμα της ιδιοκτησίας όπου ήταν και το κεντρικό σημείο όπου θα ανεγείρονταν η θαλάμη καλλιέργειας και το συσκευαστήριο.

Τελικώς, ο στόχος είχε επιτευχθεί, αναγκάστηκα να πέσω στα «δίκτυα» της δικαιοσύνης, καθότι ο δρόμος αυτός υπήρχε προ αμνημονεύτων χρόνων και φαινόταν καθαρά σε δικαστικές αποφάσεις, συμβόλαια και τοπογραφικά του 1989, όταν η κυρία και συνδικαλίστρια αγόρασε γειτονικό κτήμα το οποίο επιβαρύνετε με δουλεία δρόμου όπως  το συνταχθέν συμβόλαιο και το τοπογραφικό δυχνη τον δρόμο, το δικαστήριο  αποφάσισε να γίνει επιτοπίως αυτοψία. Κατά την διάρκεια της  αυτοψίας είπα στην κυρία  ειρηνοδίκη ότι αποδεικνύετε ότι το έγγραφο  που κατέθεσε η αντίδικος είναι αναληθές  κε ότι ο προϊστάμενος της εφορίας  ψεύδεται ηθελημένα αφού είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής  και η άδεια πέρασε από την αρχαιολογία όπως ο νόμος ορίζει.  Τότε η κυρία Ειρηνοδίκης έστρεψε το έγγραφο και με δηκτικό τρόπο μου είπε να σκάσω και να μην ξαναπώ κουβέντα γιατί θα μου επιβληθεί τρίμηνη φυλάκιση. Βέβαια αυτά έγιναν παρουσία των δικηγόρων και φυσικά η απόφαση ήταν αρνητική. Δηλαδή, ο δρόμος έκλεισε.

Η οδύσσεια καλά κρατεί. Εν συνεχεία, απευθύνθηκα στο Υπουργείο πολιτισμού όπου ένας υπάλληλος μου επιβεβαίωσε τα του παρασκηνίου για την πρότερη κατάσταση, τα οποία μου ήταν ήδη γνωστά. Και πάλι μου προτάθηκε η στοργή της δικαιοσύνης η οποία θα μπορούσε να μου απαλύνει τον ψυχικό και οικονομικό μου πόνο. Ο υπάλληλος μου πρότεινε να αναθέσω την υπόθεση σε δικηγόρο πράγμα που έγινε. Επιστρέφοντας στο νησί ευθύς αμέσως συγκέντρωσα τα έγραφα και τις φωτογραφίες και σε μια εβδομάδα πήγαμε στην συνεδρίαση του Κ.Α.Σ.  με τον δικηγόρο. Τα μελή του συνεδρίου δεν πίστευαν αυτά που έβλεπαν και ομόφωνα αποφάσισαν επιτόπια έρευνα. Σε λιγότερο από ένα μήνα ήρθαν τα δυο από τα τρία μέλη της επιτροπής που ορίστηκε από το συμβούλιο, ενώ το τρίτο μέλος που δεν ήρθε ήταν αυτός που εξέδωσε το αναληθές έγγραφο.   Ο προϊστάμενος τις αρμόδιας εφορίας          

Στην πρώτη συνεδρίαση μετά την αυτοψία, στο Κ.Α.Σ. συζητήθηκε το θέμα και το Υπουργείο πολιτισμού εξέδωσε στις 30/4/1996 με Αρ.Πρ.ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ28/ 21571/624 την απόφαση με θέμα διάνοιξη οδού προσπέλασης στη θέση ρυκάνη Κράτιγου στη Λέσβο, την όποια κοινοποίησε στους εξής: 1)στην 3^η Ε.Β.Α., 2) στην Εφορία κλασικών Αρχαιοτήτων, 3) στη Νομαρχεία Λέσβου, 4) στο σώμα Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, 5) σε έμενα, και 6)στο Αστυνομικό τμήμα Μυτιλήνης.

   

Και το παράλογο της κύριας δικαστού, μετά την απειλή με τρίμηνη φυλάκισή μου, είπε ότι «δεν πιστεύω αυτό που βλέπω πιστεύω αυτό που διαβάζω». στο αληθινό και κατόπιν αυτοψίας και στο ποίο αναφερόταν η αλήθεια, δεν την πίστεψε (την οποία και αυτή γνώριζε) τότε με παρέπεμψε στους απατεώνες σε μεγάλο ποσοστό πολιτικούς Μηχανικούς της Μυτιλήνης. Η συνέχεα στο παρακάτω βίντεο, το κατηγορώ αφορά πολιτικούς μηχανικούς δικηγόρους και τη δικαιοσύνη στην Μυτιλήνη τα όσα καταγγέλλω αποδεικνύονται με έγραφα κατατιθέμενα στο δικαστήριο Μυτιλήνης.  Κε εάν καπια έκαναν φτερά  κάτι που συνηθίζετε στη Μυτιλήνη υπάρχουν αντίγραφα

      Κατά διαστήματα,  δέχτηκα  απειλητικά και υβριστικά τηλεφωνήματα,  την δηλητηρίαση πέντε σκυλιών μέσα στην άυλη μου,δύο απόπειρες εμπρησμού του αυτοκινήτου μου, υβριστικά σημειώματα στο μπαπριζ του αυτοκινήτου μου (το ένα δε τοποθετήθηκε μέσα στην άυλη του σπιτιού μου) και  πυροβολισμό  στην είσοδο του σπιτιού μου (το βλήμα τρύπησε  5 χιλιοστά τζάμι της εξώπορτας και καρφώθηκε  στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας).  Κατά την αστυνομία  ήταν πυροβολισμός  με αεροβόλό. Κατά εμέ και κάποιον με γνώσεις  όπλων, που του περιέγραψα το συμβάν, πιθανολογεί ότι ο πυροβολισμός προήρχετο από πυροβόλο όπλο τον 22 χιλιοστών. Τον περασμένο επίσης Αύγουστο  έβαλαν φωτιά ένα σκάφος μου. Όλες οι μηνύσεις που έχω κάνει, κατά αγνώστου φυσικά,  πήγαν στο αρχείο  ( Καλάθι των αχρήστων).

     Πολύ σωστά ο κύριος πρωθυπουργός, αλλά και οι διεθνείς  αρμόδιοι  οργανισμοί είπαν  ότι η  Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα.      

Γεώργιος Χατζηαναστασίου.                                                                                                                    

ΕΝ ΨΥΧΡΩ-1

ΕΝ ΨΥΧΡΩ-2

ΕΝ ΨΥΧΡΩ-3

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΥΡΗΝΑΣ ΛΕΣΒΟΥ: Το Σύνταγμα του Ρήγα

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΥΡΗΝΑΣ ΛΕΣΒΟΥ: Το Σύνταγμα του Ρήγα

Το Σύνταγμα του Ρήγα

ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ

Καποιοι  ονειρεύονται  να ξαναγίνουν Κοτζαμπάσηδες
και  κάποιοι  Γιουσουφάκια... Πουλάνε  το  Αιγαίο...


ΕΛΛΑΔΑ  ΧΩΡΙΣ ΑΙΓΑΙΟ ΔΕΝ  ΝΟΕΙΤΑΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΠΩΣ ΟΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ  ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ...

http://krisaion.pblogs.gr/2009/10/pws-oi-ellhnoebraioi-politikoi-edwsan-to-aigaio-stoys-toyrkoys.html

Max Keiser on the Greek Crisis (with Greek subtitles)

Ο πυρήνας Πατριωτικού μετώπου Λέσβου στηρίζει το κίνημα των πολιτών: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ!

Οι πρώτοι διδάξαντες του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ είναι οι πολιτικοί δικτάτορες της μεταπολίτευσης με φερετζέ την δημοκρατία και τη δικαιοσύνη.

Τώρα,  «γύρισε ο τροχός και το είπε ο λαός!»

" Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ"

http://pametopo.blogspot.com/2011/03/blog-post.html

Sarotiko: Στο διαδίκτυο τα αρχεία της βιβλιοθήκης Τζον Φ Κένεντι

Sarotiko: Στο διαδίκτυο τα αρχεία της βιβλιοθήκης Τζον Φ Κένεντι

ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΙΠΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΑΝ ΠΟΤΕ...

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

http://antipliroforisi.blogspot.com/2010/01/blog-post_5691.html

"...Ο σκοπός αυτής της εισαγωγής εργατών είναι ο ίδιος με την εισαγωγή Ινδών κούληδων στην Τζαμάικα, δηλαδή η διαιώνιση της μισθωτής σκλαβιάς..."

Χρησιμοποιούν λέει ο Μάρξ την μετανάστευση για να συνεχίζεται εις τους αιώνες η μισθωτή σκλαβιά των εργατών.


Πως γίνεται σήμερα στην Ελλάδα,αυτοί που λένε οτι υπερασπίζονται τις ιδέες του Μάρξ,να έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τον ιδεολογικό πατέρα του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού;

α από την Ήπειρο. Άπειρος Γή.: Βρε τι μου θυμίζει, εμένα τον...απόγονο! Δείτε ένα πολύ καλό άρθρο περί δανείων και ΔΝΤ!Epirus-Ellas. Νέ

α από την Ήπειρο. Άπειρος Γή.: Βρε τι μου θυμίζει, εμένα τον...απόγονο! Δείτε ένα πολύ καλό άρθρο περί δανείων και ΔΝΤ!Epirus-Ellas. Νέ

Η απελευθέρωση της Μυτιλήνης: η άγια μέρα της 8ης Νοεμβρίου 1912

by LesvosNews.net

Το φθινόπωρο του 1912 έφερε στη Λέσβο την άνοιξη. Έβλεπαν οι χριστιανοί ότι η μεγάλη στιγμή για την απελευθέρωση πλησιάζει. Πίστευαν στον καινούργιο κυβερνήτη της Ελλάδας, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον άνθρωπο που ήταν γιομάτος φως κι αξιοσύνη, ότι θα έκανε πραγματικότητα τον πόθο των Λεσβίων, για τη λύτρωσή τους από τη βάρβαρη τουρκική κατοχή. Στις 26 Οκτωβρίου 1912 ο ηρωικός ελληνικός στρατός απελευθέρωσε την πρωτεύουσα της Μακεδονίας, την πολυτραγουδισμένη από το λαό μας Θεσσαλονίκη.

Η Λέσβος ολόκληρη βρισκόταν σε έξαρση προετοιμασίας για τη μεγάλη ώρα που πλησίαζε.

Η Μήθυμνα ζούσε έντονα την προσμονή της μεγάλης στιγμής της απελευθέρωσης από την αξημέρωτη νύχτα της τουρκικής κατοχής. Ένας νεαρός ιχθυοπώλης από τη Μήθυμνα, ο Μιχάλης Σαβάδας, με το συνεταίρο του Μουσταφά Εφέντη, βρέθηκαν με τη βάρκα τους στο απέναντι από τη Μήθυμνα χωριό της Μ. Ασίας Μπαμπά-Καλέ. Ήταν οι πρώτες μέρες του Νοεμβρίου του 1912.

Στον όρμο του Μπαμπά-Καλέ είχαν πέσει γουφάρια. Φόρτωσαν λοιπόν γουφάρια και σε λίγες ώρες τα έφεραν να τα πουλήσουν στη Μήθυμνα.

O μικρός Μιχάλης Σαβάδας είπε στους χωριανούς τους τι άκουσαν από τους τρομοκρατημένους Τούρκους ψαράδες του Μπαμπά-Καλέ. Ελληνικά καράβια με τον ατρόμητο «Αβέρωφ» γύριζαν μπροστά στον Ελλήσποντο κι ετοιμάζονταν να καταλάβουν τη Λέσβο.

Το νέο, πετώντας από στόμα σε στόμα, πήγε και στ’ αφτιά του καϊμακάμη, ο οποίος διέταξε και συνέλαβαν το νεαρό Μιχάλη. Αρχισαν τις ανακρίσεις με ραβδισμούς. Ευτυχώς έτρεξε ο συνεταίρος του Μουσταφάς και τον γλίτωσε, λέγοντας στις αρχές ότι τα νέα τα άκουσαν από τις λιμενικές αρχές του Μπα-μπά Καλέ.

Σε λίγες μέρες, το πρωί της 8-11-1912 διαδόθηκε πάλι το μήνυμα της κίνησης του ελληνικού στόλου στα λεσβιακά νερά. Αυτή την είδηση την πήρε με τον τηλέγραφο ο διευθυντής του τηλεγραφείου Μήθυμνας Εμίν Εφέντης, που επικοινωνούσε με τις τουρκικές αρχές της Μυτιλήνης. Βρισκόμασταν στην αυγή της πολυπόθητης λευτεριάς. Μετά από λίγες ώρες ήλθε το μεγάλο, το πολυπόθητο μήνυμα. Η πόλη της Μυτιλήνης απελευθερώθηκε από τη σκοτεινή τουρκική κατοχή, με τα ελληνικά δοξασμένα καράβια, μ’ αρχηγό το θωρηκτό Αβέρωφ.

Οργανώθηκαν επιτροπές στη Μυτιλήνη και στο Πλωμάρι και ρίχτηκαν στον αγώνα για γρήγορη επέμβαση του στόλου. Οι Λέσβιοι αγρυπνούσαν και περίμεναν τα τιμημένα ελληνικά καράβια, με τον άρχοντα του Αιγαίου «Αβέρωφ», να έρθουν και να σκορπίσουν την αξημέρωτη νύχτα της τουρκικής κατοχής, που τους καταπλάκωνε 450 ολόκληρα χρόνια. Η επιτροπή Πλωμαρίου κατόρθωσε να φθάσει με το δικό της καΐκι στο Μούδρο της Λήμνου, να συναντήσει το ναύαρχο Κουντουριώτη, τον αρχηγό του ελληνικού στόλου.

Του παρέδωσαν μάλιστα τα έγγραφα του μητροπολίτη Κύριλλου, των δημογερόντων Μυτιλήνης και Πλωμαρίου, που τον παρακαλούσαν να καταλάβει όσο πιο γρήγορα γινόταν το νησί.

Οι Πλωμαρίτες, εκτός την παράκληση, πίεσαν όσο μπόρεσαν τον Κουντουριώτη γι’ αυτόν το σκοπό.

Είναι ιστορικά εξακριβωμένο ότι η κίνηση αυτή των Πλωμαριτών απέδωσε θετικά. Αποφασίστηκε να γίνει η κατάληψη της Λέσβου στις 8 Νοεμβρίου, λίγο πιο γρήγορα απ’ ό,τι έλεγαν τα επιτελικά σχέδια του ελληνικού στρατού, λίγο πιο αργά από τις προσδοκίες των Μυτιληνιών. Στην πόλη της Μυτιλήνης, εκτός από την κρυφή ελληνική επιτροπή του αγώνα, συστήνεται μια μεικτή φιλειρηνική επιτροπή από χριστιανούς και μουσουλμάνους για την αποφυγή αιματοχυσίας στη Μυτιλήνη. Εκ μέρους των χριστιανών ο μητροπολίτης Κύριλλος, ο δήμαρχος Βασιλείου και άλλοι δημογέροντες και εκ μέρους των ιθαγενών Τούρκων της Μυτιλήνης ο μουφτής, ο Μπεκίρ μπέης και άλλοι αξιωματούχοι Τούρκοι της Μυτιλήνης. Οι εκπρόσωποι των δύο εθνοτήτων αποφάσισαν να σταθούν ψύχραιμοι σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες. Αυτή η επιτροπή ζήτησε από το βαλή, αν τυχόν και έρθουν τα ελληνικά πολεμικά για την παράδοση του νησιού, ν’ απομακρύνει την τουρκική φρουρά από την πόλη, για ν’ αποφευχθεί το αιματοκύλισμα.

O βαλής υποσχέθηκε ότι θα διατάξει την απομάκρυνση της φρουράς και δήλωσε πως θα κρατήσει το λόγο του. Μονάχα ο φρούραρχος, ταγματάρχης Αμπτούλ Γκανί, είχε αντιρρήσεις και άρχισε να οργανώνει όσο μπορούσε πιο γρήγορα τη φρουρά του. Ξημέρωσε η άγια μέρα της 8ης Νοεμβρίου 1912 και στις 7 ώρα το πρωί μπροστά στη Μυτιλήνη βρίσκεται ο ελληνικός στόλος: Τα θωρηκτά «Αβέρωφ», «Σπέτσαι», «Ύδρα», «Ψαρά», τα αντιτορπιλικά «Ιέραξ», «Νίκη», «Ασπίς», τα τορπιλοβόλα «12» και «14», το πλοίο εφοδιασμού «Κανάρης» και το επίτακτο «Πέλοψ». Αργότερα έφθασαν το «Καλουτάς», το «Ισμήνη», το εύδρομο «Αρκαδία» και άλλα βοηθητικά πολεμικά.

Οι Έλληνες της Μυτιλήνης ξεχύνονται στους δρόμους, πλησιάζουν τις ακρογιαλιές, στα Τσαμάκια, στο λιμάνι, στο Κιόσκι, κι ακούνε από την μπάντα του «Αβέρωφ» το εμβατήριο «Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά» και η καρδιά τους γεμίζει από ξέφρενη χαρά και μεγαλείο. Το παραλήρημα του πλήθους από ενθουσιασμό είναι αφάνταστα μεγάλο. Χαιρετίζουν την πολυπόθητη λευτεριά. Χιλιάδες ελληνικές σημαίες στόλισαν τα χριστιανικά σπίτια, τα δημόσια κτήρια, το δημοτικό κήπο και την προκυμαία.

Οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα και χαιρετιστήριοι πυροβολισμοί ακούγονταν από τα χριστιανικά παράθυρα και μπαλκόνια και ο κόσμος αγκαλιαζόταν και φιλιόταν με γνωστούς και άγνωστους, φωνάζοντας Χριστός ανέστη.

Εκείνη την ώρα οι τοπικοί άρχοντες, Τούρκοι και Έλληνες, συσκέπτονταν στην έδρα του βαλή για όσο το δυνατόν αναίμακτη διαδοχή της αρχής της Μυτιλήνης.

Από το θωρηκτό «Αβέρωφ» έρχεται μια ατμάκατος στο λιμάνι, προς το Κουμερκάκι, με λευκή σημαία στην πλώρη και με ελληνική στην πρύμνη. Όρθιος ο Βασίλειος Καραμούζος, αξιωματικός του Ελληνικού Ναυτικού και πρώην πλοίαρχος της Ατμοπλοίας Χατζή Δαούτ. O κόσμος τον γνώριζε και τον αγαπούσε. Στο αντίκρισμά του άκρατος ενθουσιασμός επικρατεί. O Καραμούζος κατευθύνεται στο Διοικητήριο και παραδίδει τελεσίγραφο του ναυάρχου Κουντουριώτη στο μουτεσαρίφη Εράμ Μπέη, για την παράδοση της πόλης εντός τριών ωρών. Αυτή την πρόταση τη δέχτηκαν όλοι, εκτός από το φρούραρχο Αμπντούλ Γκανί, που δήλωσε ότι θα αντιτάξει άμυνα μέσα στην πόλη. Ζωηρές υπήρξαν οι διαμαρτυρίες των αντιπροσώπων των δύο κοινοτήτων και των προξένων της Μυτιλήνης.

O βαλής ανέλαβε να βρει μια λύση και πρότεινε τα εξής:

1ο. Ζήτησε εικοσιτετράωρη προθεσμία, για να συνεννοηθεί με την κυβέρνησή του στην Κωνσταντινούπολη. Σ’ αυτή την πρόταση συμφώνησε και ο φρούραρχος ταγματάρχης Αμπντούλ Γκανί ότι εάν διαταχθεί θα παρέδινε την πόλη χωρίς άμυνα.

2ο. Σε περίπτωση που δε θα γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση εκ μέρους του διοικητή του ελληνικού στόλου, να επιτραπεί τότε στον τουρκικό στρατό να περάσει στην αντίπερα Ανατολή με τον οπλισμό και με τα πολεμοφόδιά του. Η μεταφορά αυτή να γίνει από ένα ελληνικό μεταγωγικό πλοίο.

3ο. Σε περίπτωση που η πρόταση αυτή ήθελε απορριφθεί, τότε να επιτραπεί στον τουρκικό στρατό ν’ αποχωρήσει στο εσωτερικό του νησιού, για ν’ αντιτάξει την άμυνά του.

Στις 11 η ώρα επιτροπή από το Μητροπολίτη Κύριλλο, το βαλή Εκρέμ μπέη και τους προξένους των ξένων δυνάμεων, έφθασε στο θωρηκτό «Αβέρωφ» και έθεσε τις προτάσεις στο ναύαρχο Κουντουριώτη.

Από την πρώτη στιγμή απέρριψε τις δύο πρώτες προτάσεις, την τρίτη όμως τη δέχτηκε, για να μη συμβεί κακό στους κατοίκους της Μυτιλήνης. Τους δήλωσε ότι μπορεί ν’ αποσυρθεί στο εσωτερικό του νησιού ο τουρκικός στρατός και να κάνει ό,τι θέλει για την άμυνά του.

Έδωσε ακόμα μία ώρα προθεσμία και στη 1:30 άρχισε η νικηφόρα αποβίβαση του ελληνικού στρατού σε διάφορα μέρη ταυτόχρονα. Στο λιμάνι, στην Πετρόσκαλα και στην Επάνω Σκάλα. Ύστερα από 450 χρόνια σκλαβιάς οι Μυτιληνιοί ζούσαν την όμορφη ώρα του λυτρωμού τους.

Το παραλήρημα του πλήθους ήταν αφάνταστα συγκινητικό. Η εφημερίδα «Σάλπιγξ» της 8 Νοεμβρίου 1912 γράφει: «Σήμερον περί την 6ην πρωινήν ώραν το θωρηκτό “Αβέρωφ” μετά πέντε αντιτορπιλικών και ενός υπερωκεανίου μεταγωγικού έφθασαν προ του λιμένος μας».

Η εφημερίδα «Λαϊκός Αγών» της 8 Νοεμβρίου 1912 γράφει: «O ένδοξος ελληνικός στρατός, το καμάρι μας, αποβιβάζεται εκ των πολεμικών μας πλοίων. Είναι ακριβώς μία και ημίσεια ώρα και οι πεζοναύτες και οι πεζοί στρατιώτες μας, με τον ωραίον οπλισμόν των μάνλιχερ και με όλας τας αποσκευάς των, επιβιβάζονται και στοιβάζονται εις τας φορτηγίδας και τας λέμβους, που πρόθυμα προσεφέρθησαν από τους Μυτιληνιούς ιδιοκτήτες».

Η εφημερίδα «Λέσβος» της 8 Νοεμβρίου 1912 γράφει: «Η αυγή ομοία ταύτης ποτέ άλλοτε δεν θ’ ανατείλη, επρόβαινε εις τον ορίζοντα και ήρξαντο να διαλύουσαι τα βαθέα σκότη και το χλωμόν της φως, το ολοέν εντονώτερον καθιστάμενον. Από την Πετρόσκαλαν εχαιρετίσαμεν την εμφάνιση του ελληνικού στόλου. Στις μία και ημίσεια ώρα στην Πετρόσκαλαν απεβιβάσθη το πρώτο ελληνικό άγημα. Προηγούντο δύο μυδραλιοβόλα “μαξίμ” και έπετο το άγημα με μίαν πελώρια ελληνική σημαίαν. Ηγείτο δε αυτού ο κ. Καραμούζας, ο συμπαθής γνώριμος των νησιών του Αιγαίου και καλός φίλος μας.

Υπό την οδηγία του κ. Καραμούζου το άγημα ακολούθησε την παραλιακήν οδόν άγουσαν προς το Καστράκι και εκείθεν ανήλθεν προς το θέρετρο του Νομάρχου.

Πάραυτα το άγημα έκαμε κατοχήν του κυβερνητικού κτιρίου και επί του εξώστου αυτού, του βλέποντος προς την θάλασσαν, υψώθη υπερήφανος, ως εν εξαίσιον σύμβολον πολιτισμού και ελευθερίας, η σημαία του αιωνίου πεπρωμένου του Ελληνικού έθνους, χαιρετισθείσα υπό του στόλου δια είκοσι και ενός κανονιοβολισμών, υπό τας επευφημίας του πλήθους και τα δάκρυα του».

Η Ελληνική δύναμη κατοχής στις 8 Νοεμβρίου 1912 ήταν 1096 στρατιώτες του τάγματος Μανουσάκη και 300 πεζοναύτες του αγήματος Κ. Μελά, αδελφού του ήρωα Μακεδονομάχου Παύλου Μελά. Η απελευθέρωση της πόλης της Μυτιλήνης ήταν πια γεγονός, ήταν η ένδοξη μέρα, η 8 Νοεμβρίου 1912.

O διοικητής του αγήματος κατοχής Ταγματάρχης Μανουσάκης διορίζεται επίτροπος της Ελληνικής Κυβέρνησης. O ελληνικός στρατός κατέλαβε τα δεσπόζοντα υψώματα της πόλης.

O αρχηγός του στόλου του Αιγαίου Παύλος Κουντουριώτης απηύθυνε το πρώτο ελληνικό διάγγελμα.

Εν ονόματι της A.M. του Βασιλέως των Ελλήνων
ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Α’

Ημείς, ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, αρχηγός του στόλου του Αιγαίου, προς τους κατοίκους της Νήσου Μυτιλήνης Διακηρύσσομεν και διατάσσομεν.

1) Η Νήσος Μυτιλήνη μεθ’ όλων των εν αυτή πόλεων, κωμών και συνοικισμών, μετά των λιμένων και των ακτών αυτής, κατελήφθη υφ’ ημών και διατελεί από τούδε εις την κατοχήν μας.

2) Αι εν τη Νήσω Οθωμανικαί Αρχαί εκτός των υπαλλήλων τοπικής διοικήσεως καθαιρούνται, την εξουσίαν δε αυτών θα ασκή ο Διοικητής του τάγματος της κατοχής Ταγματάρχης Μανουσάκης, ον διορίζομεν επίτροπον ημών. Η νήσος κηρύσσεται ολόκληρος εις κατάστασιν πολιορκίας κατά τον ΔΞΘ Νόμον και τα εκτελεστικά αυτού Β. Διατάγματα, καθιδρύεται δε εν τη πόλει της Μυτιλήνης έκτακτον Στρατοδικείον αρμόδιον δι’ όλην την νήσον.

3) O επίτροπος ημών έχει την εξουσίαν να χρησιμοποίηση διά την διοίκησιν τους ήδη υπάρχοντας Οθωμανούς υπαλλήλους δύναται όμως να αντικαθιστά αυτούς κατά τας ανάγκας και τα συμφέροντα της υπηρεσίας.

4) Αι υποθέσεις τοπικής φύσεως διεξάγωνται μέχρι νεωτέρας διαταγής ημών, όπως και μέχρι τούδε, και υπό των αυτών τοπικών υπαλλήλων, αλλά υπό την ανωτέραν εποπτείαν του ημετέρου Επιτρόπου, έχοντος το δικαίωμα να αντικαθιστά τους κακούς ή αμελείς.

5) Οι μέχρι τούδε ισχύοντες Νόμοι και τοπικά έθιμα θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται υπό των διαφόρων Αρχών και υπό την εποπτείαν του ημετέρου Επιτρόπου, έχοντος το δικαίωμα να λαμβάνη γνώσιν πάσης υποθέσεως και να διατάσση την προς αυτόν υποβολήν ημερησίων ή περιοδικών αναφορών.

6) Εγγυώμεθα τον απόλυτον σεβασμόν και απρόσβλητον διατήρησιν των ιδιωτικών δικαιωμάτων της ζωής, της θρησκευτικής και προσωπικής ελευθερίας, της τιμής, των οικογενειακών σχέσεων και της ιδιοκτησίας, εις πάντας τους κατοίκους της καταληφθείσης νήσου, αδιακρίτως φυλετικής καταγωγής ή θρησκεύματος, θεωρούντες αυτούς πάντας αδιακρίτως ίσους μεταξύ των ως προς τε τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις, ιδιαιτέραν δε εγγυώμεθα προστασίαν εις τα ιερά και ευαγή και φιλανθρωπικά καθιδρύματα, ων η περιουσία θα μείνει άθικτος και θα διοιχήται, όπως και μέχρι τούδε, άνευ παρεμβάσεως του ημετέρου Επιτρόπου.

7) Την προφύλαξιν των ως άνω δικαιωμάτων κατά παντός κινδύνου προσβολής αυτών αναθέτομεν εις τον ημέτερον Επίτροπον ενεργούντα την αστυνομίαν της νήσου δια του Στρατού

της κατοχής και έχοντα την εξουσίαν να εκδίδη αστυνομικάς διαταγάς οιουδήποτε περιεχομένου αλλά γενικάς δι’ όλους τους κατοίκους και επιβαλλούσας ίσας υποχρεώσεις εις αυτούς αδιακρίτως φυλετικής καταγωγής ή θρησκεύματος.

8) Ρητώς απαγορεύομεν εις πάντας τους κατοίκους της Νήσου την οπλοφορίαν, υποχρεούνται δε πάντες εντός της υπό του ημετέρου Επιτρόπου ορισθησομένης προθεσμίας να παραδώσωσιν τα όπλα εις τον στρατόν της κατοχής. Προς εκτέλεσιν του αφοπλισμού επιτρέπομεν εις τον ημέτερον Επίτροπον να επιβάλλη τας αυστηροτέρας ποινάς και να λαμβάνη τα αυστηρότερα μέτρα, ακόμη και εναντίον ολοκλήρων χωρίων.

9) Οι κάτοικοι της καταληφθείσης Νήσου είναι υπόχρεοι να εξακολουθήσουν πληρώνοντες εις τους υπό του ημετέρου Επιτρόπου ορισθησομένους εισπράκτορας τους μέχρι τούδε υπό του Οθωμανικού Κράτους κανονισμένους φόρους και τέλη, όπως εξ αυτών πληρώνονται κατά κύριον λόγον τα έξοδα της καλής διοικήσεως της Νήσου.

Επίσης υποχρεούνται οι κάτοικοι και τα χωρία να καταβάλλουν και τας εκτάκτους εις είδος ή εις χρήμα εισφοράς, όσας ήθελε διάταξη ο ημέτερος Επίτροπος, όστις έχει και το δικαίωμα της αναγκαστικής απαλλοτριώσεως έναντι αποζημιώσεως.

10) Καλούμεν πάντας τους κατοίκους της Νήσου να συνεχίσουν εν ειρήνη και τάξει τας ιδιωτικάς αυτών υποθέσεις, υπακούοντες εις τους Νόμους και εις τας διαταγάς του ημετέρου

Επιτρόπου, αποφεύγοντες δε πάσαν ενέργειαν δυναμένην να διαταράξη την δημοσίαν ασφάλειαν.

11) Πάσα πράξις ή απόπειρα πράξεως θέτουσα εις κίνδυνον την ασφάλειαν του Στρατού της κατοχής, του Στόλου ή και εν γένει τα συμφέροντα της Ελλάδος, θα δικάζεται στρατιωτικώς ως έγκλημα εσχάτης προδοσίας και θα τιμωρήται με θάνατον 24 ώρας μετά την απόφασιν.

Το βράδυ της 8 Νοεμβρίου 1912 ο στόλος ανεχώρησε για την απελευθέρωση της Χίου. Έμειναν λίγα καράβια στο νησί.

Στις 9 Νοεμβρίου έφθασε στην Πέτρα το τορπιλοβόλο «14» με πλοίαρχο τον Π. Αργυρόπουλο και διαβεβαίωσε τους Πετριάνους ότι θα παρέμενε εκεί το πλοίο, μέχρι να έλθει ο ελληνικός στρατός. O κόσμος ενθουσιάστηκε. Αλλά τη νύχτα το καράβι πήρε σήμα για ένταξή του σε νηοπομπή κι έφυγε σύμφωνα με τη διαταγή. Τότε επέστρεψαν οι Τούρκοι χωροφύλακες μαζί με φενταήδες (ατάκτους) και λεηλάτησαν την Πέτρα. Σκότωσαν τον Ελευθέριο Τατά, το δημογέροντα Φωτιάδη, δύο ακόμα Πετριανούς, τραυμάτισαν σοβαρά τον καθηγητή Πανεπιστημίου Ν. Ελευθεριάδη και ξυλοκόπησαν πολλούς Πετριανούς.

Στις 10 Νοεμβρίου ελληνικά πλοία κατέλαβαν το Πλωμάρι, που στο μεταξύ είχε διώξει την τουρκική φρουρά.

Στις 12 Νοεμβρίου καταλύονται οι τουρκικές αρχές του Πολιχνίτου. Στις 15 Νοεμβρίου καταλύονται και στη Γέρα οι τουρκικές αρχές. Το νησί τώρα το κατέχουν δύο δυνάμεις. Το νοτιοανατολικό η Ελλάδα και το βορειοδυτικό ο τουρκικός στρατός, που είχε το στρατηγείο του στον Κλαπάδο.

Στη μεταβατική περίοδο του ενός μήνα, από τις 8 Νοεμβρίου έως τις 8 Δεκεμβρίου, που υπογράφτηκε το πρωτόκολλο παράδοσης του τουρκικού στρατού στο ύψωμα Πετσοφάς, μετά την πολύνεκρη μάχη, και απελευθερώθηκε ολόκληρη η Λέσβος, στην ύπαιθρο έγιναν τρομερά κακουργήματα από Τούρκους ατάκτους, με αρχηγό τους τον Κεμάλ αγά, πρώην αστυνομικό στην Καλλονή. Συνελάμβαναν χριστιανούς, τους ξυλοκοπούσαν άγρια και τους αποσπούσαν χρηματικά ποσά. Σκότωναν, ρήμαζαν χριστιανικά χωριά και ήταν ο τρόμος και ο φόβος από όπου περνούσαν.

Αυτή την περίοδο ο αγροτικός πληθυσμός την ονομάτισε τα «φόβια». Όμως τα γεγονότα βίας και η εγκληματικότητα θα ήταν πολλαπλάσια, εάν δεν επενέβαινε ο διοικητής του τουρκικού στρατού Αμπτούλ Γκανί, τίμιος στρατιωτικός. Καταδίκασε τη συμπεριφορά του Κεμάλ αγά και περιόρισε όσο μπόρεσε την απάνθρωπη δράση τους. Και από την πλευρά όμως των χριστιανών έγιναν άγρια εγκλήματα με τη δικαιολογία της άμυνάς τους, ενώ βαθύτερο κίνητρο στις πράξεις τους ήταν η εκδίκηση.

Στις 2 Δεκεμβρίου 1912 το ελληνικό πολεμικό «Αρκαδία» εμφανίστηκε μπροστά στο λιμάνι της Μήθυμνας. Μέσα στο λιμάνι βρίσκονταν πολλά καΐκια χριστιανών και τούρκων. O διοικητής του «Αρκαδία», επειδή υποψιαζόταν πως αυτά τα καΐκια θα μπορούσαν να τα χρησιμοποιήσουν οι Τούρκοι, για να μεταφέρουν ενισχύσεις από τη Μ. Ασία, έστειλε ένα σημαιοφόρο με μια βενζίνα με λευκή σημαία και ζήτησε από τις τουρκικές αρχές της Μήθυμνας να του παραδώσουν τα τιμόνια των καϊκιών του λιμανιού. Οι τουρκικές αρχές αρνήθηκαν.

Το «Αρκαδία» βομβάρδισε το λιμάνι, κατέστρεψε τα καΐκια, το Λιμεναρχείο, το Τελωνείο και το Υγειονομείο.

Κατατρόμαξαν οι Τούρκοι με την επιτυχία και ακρίβεια των ελληνικών βολών. Με την πρώτη βολή κόπηκε στα δύο ο ιστός του Λιμεναρχείου, όπου κυμάτιζε η τουρκική σημαία.

Τα άτακτα στοιχεία των Τούρκων, οι φενταήδες, μαζί με τους φανατικούς Τούρκους της Μήθυμνας επεχείρησαν να τη λεηλατήσουν. Στη Μήθυμνα όμως υπήρχαν δύο κέντρα, που κατεύθυναν εκείνες τις μέρες τα γεγονότα.

Από την τουρκική πλευρά η Λέσχη των Νεότουρκων, που είχαν τα γραφεία τους στο κτήριο του Μαλέργου, απέναντι από το μεγάλο λουτρό, και που αρχηγός τους ήταν ο Τζελάλ μπέης, ο ιδιοκτήτης του αρχοντικού, όπου στεγάζεται σήμερα ο Δήμος Μήθυμνας.

Από τη χριστιανική πλευρά το καφενείο του Δανιήλ, αυτό που έχει σήμερα ο Λάμπρος Χαβουτσιώτης. Στο ιδιαίτερο δωμάτιο του γίνονταν οι συναντήσεις και αρχηγός τους ήταν ο δικηγόρος Δημήτριος Σάββας, ο οποίος ήταν και ο μοναδικός βουλευτής στο τουρκικό κοινοβούλιο, γιατί οι Τούρκοι, με διάφορους εκλογικούς νόμους που μαγείρεψαν, κατόρθωσαν να μην εκλεγεί Χριστιανός βουλευτής, εκτός από τον πανέξυπνο Μηθυμναίο Δημήτριο Σάββα, που αποκαλούνταν «βόρεια αλώπηξ».

Τους φενταήδες υποκινούσαν οι Νεότουρκοι και ειδικά ο Τζελάλ μπέης.

Μέσα σ’ αυτό το μίσος που επικρατούσε στη Μήθυμνα ξεπετάχτηκε ο καλόψυχος μουφτής της Μήθυμνας Νουχ εφέντης και οι δύο μετριοπαθείς Τούρκοι Μπέηδες και σε συνεργασία με το Δημήτριο Σάββα κατόρθωσαν ν’ αποφύγει η Μήθυμνα τη λεηλασία.

Σε μια απόπειρα ενός Τούρκου να σκοτώσει το δήμαρχο Κωνσταντίνο Κέπετζη, ο μουφτής Νουχ εφέντης αγκάλιασε το δήμαρχο και τον γλίτωσε.

Επίσης ο Μουσταφάς εφέντης, λοχίας του τακτικού τουρκικού στρατού, με μια δυνατή κλοτσιά σ’ ένα μαινόμενο άτακτο, που όρμησε να σκοτώσει με μαχαίρι το Δημήτριο Σάββα, κατόρθωσε να τον γλιτώσει.

Έτσι είχαν τα πράγματα, όταν πάρθηκαν δύο πρωτοβουλίες από τη μετριοπαθή πτέρυγα των Τούρκων και χριστιανών, που πάσχιζαν να κρατήσουν τη Μήθυμνα μακριά από την αιματοχυσία στις δύσκολες αυτές ώρες.

O μουφτής Νουχ εφέντης, γνωστός του διοικητή του τούρκικου στρατού στο στρατόπεδο του Κλαπάδου, και ο Δημήτριος Σάββας, βουλευτής του τουρκικού κοινοβουλίου, άριστος γνώστης της τουρκικής γλώσσας, έγραψαν ένα γράμμα και παρακαλούσαν το διοικητή Γκανί μπέη ν’ απομακρύνει τους φενταήδες από τη Μήθυμνα.

O Δημήτριος Σάββας αναλάμβανε εκ μέρους των Χριστιανών της Μήθυμνας να διαφυλάξει την ησυχία στο χωριό.

Το γράμμα το έστειλαν εμπιστευτικά με το Νικόλα Φριγγή, ένα πραγματικά άξιο παλικάρι, και το θρησκευόμενο Χουνσού. O μουφτής τους είπε ότι αυτό το γράμμα είναι θέλημα του Αλλάχ.

Οι απεσταλμένοι, όταν έφτασαν κοντά στη Λαφιώνα, με τα άσπρα μαντίλια τους, είδαν τα τουρκικά φυλάκια από μακριά. Τα καραούλια τους σταμάτησαν, τους έδεσαν τα μάτια και τους οδήγησαν στο στρατόπεδο στον Κλαπάδο, στο διοικητή τους Γκανί μπέη. Διάβασε εκείνος το γράμμα, διέταξε και τους έδωσαν συσσίτιο, τους κράτησαν μέχρι να σκοτεινιάσει και τους άφησαν να γυρίσουν στη Μήθυμνα.

O Γκανί μπέης τους είπε πηγαίνετε τα σεβάσματά μου στο μουφτή και στο φίλο μου Δημήτριο Σάββα και τούτο μονάχα πέστε τους. «Αλαχίν γκενί-γι-ολούρ» (του Θεού θα γίνει).

Πράγματι την άλλη μέρα εξαφανίστηκαν από τη Μήθυμνα οι φενταήδες.

Συγχρόνως μια επιτροπή από το Δημήτριο Σάββα και τους δύο μετριοπαθείς μπέηδες, επιβιβάστηκε σε μια βάρκα και συνάντησε τα ελληνικά πολεμικά πλοία στον όρμο της Πέτρας. Έδωσε έγγραφο της Δημογεροντίας της Μήθυμνας, στον επικεφαλής του στόλου πλοίαρχο Δαμιανό, όπου παρακαλούσαν την άμεση κατάληψη της Μήθυμνας από τον ελληνικό στόλο.

O πλοίαρχος Δαμιανός κατασυγκινημένος τους απάντησε. Αδυνατώ να κάνω κατοχή της Μήθυμνας, γιατί δεν έχω σχετική διαταγή από την Ελληνική κυβέρνηση.

Η επιτροπή γύρισε άπραχτη στη Μήθυμνα, αλλά οι αφηνιασμένοι Νεότουρκοι αποπειράθηκαν να τους συλλάβουν. Επενέβη όμως ο μουφτής Νούχ εφέντης και γλίτωσαν τη σύλληψη.

Στις 5 Δεκεμβρίου ήλθε στη Μήθυμνα ο Αμπντούλ Γκανί και σύστησε σε όλους ψυχραιμία και λογική σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες. O Αμπντούλ Γκανί επέστρεψε στο στρατόπεδο του στον Κλαπάδο, όπου στις 6 και 7 Δεκεμβρίου έγινε η ηρωική επίθεση του ελληνικού στρατού στα υψώματα «Τυραννίδι» και «Πετσοφάς», κοντά στο μοναστήρι του Λειμώνος.

Με την ακράτητη επίθεση του ελληνικού στρατού και με τον αδιάκοπο βομβαρδισμό των ελληνικών καραβιών από τον όρμο της Πέτρας, οι Τούρκοι υπέκυψαν και στις 8 Δεκεμβρίου στο ύψωμα «Πετσοφάς» υπέγραψαν το πρωτόκολλο παράδοσης του τουρκικού στρατού.

Τους Λέσβιους Τούρκους αξιωματικούς και στρατιώτες, αφού τους αφόπλισαν τους έστειλαν στα σπίτια τους.

Το βράδυ της 8 Δεκεμβρίου όλος ο τουρκικός στρατός μεταφέρθηκε στο λιμάνι της Μήθυμνας. Τους τραυματίες την ίδια βραδιά τους έστειλαν με καΐκια στην πατρίδα τους τη Μικρά Ασία.

Όλους τους άλλους αξιωματικούς και στρατιώτες, σύνολο 1500, τους έστειλαν με ατμόπλοια στον Πειραιά ως αιχμάλωτους πολέμου.

Η Εφημερίδα «Εμπρός» Αθηνών του Δ. Καλαποθάκη με ημερομηνία 9-12-1912 γράφει: Τη νύκτα απεστάλη τηλεγράφημα προς το Υπουργείον των Ναυτικών, από τον αρχηγόν του Ευδρόμου «Μακεδονία» κύριον Τσουκαλάν εκ Πέτρας Λέσβου. Υπουργείον Ναυτικών.

Ταύτην την στιγμήν «χίλιοι επτακόσιοι αιχμάλωτοι Τούρκοι επιβιβάζονται εκ Μολύβου εις ελληνικά πλοία με κατεύθυνση προς Πειραιά. Αρχηγός Δαμιανός.

Εδώ γράφτηκε ο επίλογος μιας βάρβαρης σκλαβιάς 450 χρόνων, που έζησε και γνώρισε αυτός ο τόπος.

Μεγάλη κι ολόφωτη η μέρα της 8 Δεκεμβρίου 1912 και η πολυπόθητη λευτεριά στη Λέσβο ήταν πραγματικότητα. Λεύτεροι.

πηγή: Η Μήθυμνα στα κύματα των αιώνων (Γιώργος Τσαλίκης)

ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ ΒΟΥΛΗ 21 12 2010

Προβατα ξυπνατε

tromaktiko: «Καταραμένε Παπαδόπουλε…»

tromaktiko: «Καταραμένε Παπαδόπουλε…»: "Γράμμα από έναν οργισμένο Δημοκράτη Καταραμένε Παπαδόπουλε, 40 χρόνια μετά, και ακόμα τυραννάς τα καημένα παιδιά της νέας τάξης. Γιατί βρε ά..."

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι.

"Ενόσω εσείς καταστρέφετε το μυαλό σας, παρακολουθώντας μία δίχως αξία ανοησία στην τηλεόραση που σαπίζει τον εγκέφαλο σας, εμείς χάρη στο Internet ανταλλάσουμε ελεύθερα και ανοικτά τις πιο άμεσες, δίχως όρια και (ναι) σοκαριστικές πληροφορίες!"

 Dave Barry, γνωστός Αμερικανός δημοσιο­γράφος και κάτοχος Pulitzer

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΕΝΕΝΤΙ-THE REASON OF KENNEDY ASSASSINATION

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ

Ένα θέμα το οποίο έχει παραμεληθεί ηθελημένα, κατά τη γνώμη μου, είναι ο νέος τύπος τρομοκρατίας όπως παρουσιάζεται τόσο στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες όσο και στην ελληνική κοινωνία, δηλαδή αναφερόμαστε στη δικαστική τρομοκρατία. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η έννοια της τρομοκρατίας όπως ορίζεται υπό το πρίσμα των διάφορων τρομοκρατικών οργανώσεων που έδρασαν και δρουν στις σύγχρονες κοινωνίες δεν είναι τίποτα περισσότερο από την άσκηση βίας μεμονωμένων ατόμων ή μικρών κοινωνικών ομάδων που θεωρούνται στυλοβάτες του συστήματος. Ωστόσο, η δικαστική τρομοκρατία νομιμοποιεί την παρανόμια και δίνει κατά περίπτωση «συγχωροχάρτι» σε σοβαρά παραπτώματα και κυρίως ορίζει σύμφωνα με τις ανάγκες του συστήματος δημιουργεί τους κατάλληλους δράστες  ενώ ταυτόχρονα κατασκευάζει ενόχους και τρομοκράτες. Όμως, αυτό το είδος εξουσίας – τρομοκρατίας σε συνεργασία με την πολιτική εξουσία εξουσιοδοτούν και νομιμοποιούν τους πραγματικούς τρομοκράτες. Η τρομοκρατία όμως δεν σταματά εδώ, τώρα έχουμε και νέα τρομοκρατία του σοσιαλδημοκρατικού Π.Α.Σ.Ο.Κ. που απειλεί τους δημοκράτες και τους απλούς ανθρώπους του μόχθου ότι όταν η ψήφος τους δοθεί σε άλλα κόμματα θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Αχ καημένη Ελλάδα, τι σου έμελε να πάθεις, το τρομοκρατικό σου μεγαλείο, η τρομοκρατία ως τρόπος διακυβέρνησης του ευρωπαίου νεοέλληνα.

 Οι τρομοκρατικές ενέργειες πραγματοποιούνται κυρίως για ένα και μόνο λόγο, για να σταματήσουν κάποιον ή κάποιους τους οποίους θεωρεί εμπόδιο στα σχεδία του ή στα σχέδια κάποιων επώνυμων ή ευκατάστατων. Στην περίπτωση που συζητάμε το ρόλο του εκτελεστή - τρομοκράτη τον αναλαμβάνει σιωπηρά η δικαιοσύνη. Και συγκεκριμένα την τρομοκρατία αυτού του είδους την ασκούν μικρές σχετικά ομάδες που έχουν διεισδύσει στους κόλπους της δικαιοσύνης και στοχεύουν να εξυπηρετήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα και είναι γνωστές ως μασόνο-κομούνια. Η τακτική τους είναι η χαλιναγώγηση της δικαιοσύνης προς όφελος τους και το πετυχαίνουν με τη συκοφαντία και την ψευδορκία. Σε αυτό το είδος της τρομοκρατίας, η χαριστική  βολή  δίνεται με τη συνένοχη των νομικών και κυβερνητικών κύκλων με θύματα ως επί το πλείστον την επιχειρηματική και εργατική τάξη.

Είναι κοινά παραδεχτό ότι η πολιτική και η δικαιοσύνη είναι η πλέον διεφθαρμένοι θεσμοί στην Ελλάδα. Η πολιτική χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές και τακτικές προσπαθεί να μετατρέψει το «μαύρο» σε «άσπρο» και η δικαιοσύνη από την πλευρά της να αθωώσει τον ένοχο και σε αρκετές περιπτώσεις να ενοχοποιήσει τον αθώο. Από τέτοια παραδείγματα βρίθει τελευταία η χώρα μας, δηλαδή να καταδικάζουν κάποιον αθώο για να υποθάλψουν τα εγκλήματα και να αθωώνουν τον πραγματικά ένοχο. Με αυτό επιτυγχάνονται δύο πράγματα, πρώτον μέσω της συναλλαγής να έχουν το όφελος τους και δεύτερον είναι βέβαιο ότι ο άδικα καταδικασμένος θα επανέλθει και θα προσπαθήσει να βρει το δίκιο. Πράγμα που θα δώσει δουλεία στο μαγαζί και θα συντηρήσει το σύστημα.  Τι να περιμένει κανείς όμως από μια χώρα που κυβερνάτε από κλέφτες σύμφωνα με τον πρόεδρο του Λ.Α.Ο.Σ.,  τη μαφία κατά τον πρόεδρο του Π.Α.Σ.Ο.Κ. και τη κόζα νοστρα κατά τον κύριο Αλαβάνο και τέλος τα λαμόγια και τους τζάμπα μάγκες κατά τον Καραμανλή τον πρώην πρωθυπουργό.

Όλοι όμως βράζουν στο ίδιο καζάνι όπως σωστά λέει ο θυμόσοφος λαός μας και αυτό φαίνεται καθαρά όταν προσπαθούν ο ένας να αλιεύσει ψήφους από τον άλλον τότε βγάζουν στη φόρα ο ένας τα άπλυτα του άλλου. Η σοφία του λαού, ωστόσο περιορίζεται μέχρι το σημείο που της επιτρέπει η τρομοκρατία. Αρκετοί ακόμα και σήμερα δεν έχουν καταλάβει ότι αυτοί θα πληρώσουν το λογαριασμό και όσοι από αυτούς έχουν καταλάβει περιορίζονται στο να αναπολούν τα ευεργετήματα ολοκληρωτικών καθεστώτων όπως ήταν η ελληνική χούντα. 

Ξυπνήστε ραγιάδες !!!

Το σύνθημα «Yankee go home» σιώπησε τελευταία δεν ακούγετε πια στις εργατικές συγκεντρώσεις και απεργίες και αυτό διότι δόθηκαν οι εντολές από τις ήρεμες και πιο ψύχραιμες δυνάμεις στα αστικά πολιτικά κόμματα, και αυτά με τη σειρά τους στους συνδικαλιστές να αλλάξουν ρότα. Σίγουρα οι παροιμίες έχουν ξεπροβάλει από τη ζωή και εμπεριέχουν σοφία επομένως θα ταίριαζε απόλυτα το «βρήκε ο γύφτος την γενιά του και αναγάλλιασε η καρδιά του». Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι το σύνθημα «Yankee go home» προκάλεσε προβλήματα στον ελληνικό τουρισμό και κυρίως από τους αμερικάνους ενώ προκάλεσε μεγάλη πικρία στους Έλληνες της Αμερικής δεν είναι δε λίγοι αυτοί που ντρέπονται όχι μόνο για την πατρίδα την Ελλάδα μας αλλά για τους προδότες που κυβέρνησαν αυτόν τον ευλογημένο τόπο.

Είναι αναμφίβολο ότι το σχέδιο Κίσινγκερ βρίσκετε στο τελευταίο του στάδιο, το οποίο υπηρετήθηκε με ευλάβεια από τους ανθέλληνες πολιτικούς που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο από την πτώση της Χούντας και έπειτα με τη συνενοχή της δικαστικής-νομικής και συνδικαλιστικής εξουσίας. Το πολύ συζητημένο σχέδιο Κίσινγκερ το άκουσα για πρώτη φορά το 1976 στο Buenos Aires από δύο Έλληνες που συνάντησα στο ελληνικής ιδιοκτησίας καφενείο Θεσσαλονίκη στην οδό Santa fe. Εκεί κατά τη συζήτηση τους είπα ότι ο αείμνηστος Καραμανλής έσωσε την Ελλάδα.

Δεν θα ξεχάσω το μίσος τους και τα λόγια που μου είπαν για τους έλληνες πολιτικούς. Σε μια συνάντηση των «άνεργων» πολιτικών στο Παρίσι το 1972 με επικεφαλή τον Καραμανλή αποφάσισαν και συμφωνήσαν το ξεπουλήματα της Ελλάδας στον Κίσινγκερ. Τότε έμαθα ότι ο Κίσινγκερ είναι γερμανό εβραίος και όχι αμερικανός και οι εβραίοι όπως είναι γνωστό μισούν τους έλληνες περισσότερο και από τους τούρκους. Τα όσα λέγονται  και γίνονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρονιά ειδικά καθώς και διάφορα δημοσιεύματα στο διαδίκτυο και οι πολιτική συνθηματολογία όπως το αλησμόνητο «ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ Ο ΘΕΟΣ» και η Κύπρος είναι μακριά του αειμνήστου Καραμανλή βεβαιώνουν τα λεγόμενα τους. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα μεταπολεμικά ανοικοδομήθηκε με το συνάλλαγμα των ελλήνων μεταναστών και εφοπλιστών, ενώ οι εφοπλιστές είναι που πρώτοι κατηγορήθηκαν ως ανθέλληνες επειδή έβαλαν τα πλοία τους με ξένη. Όμως ας αναρωτηθούμε πόσοι και ποιοι από τους πολιτικούς μας έχουν πλοία με ξένη σημαία ή μετοχές σε ναυτιλιακές εταιρίες υπό ξένη σημαία και αλλοδαπούς ναυτικούς. Ας μην λησμονούμε τις απειλές κατασχέσεως των υπό ελληνικής σημαίας πλοίων για να χαϊδέψουν τα αυτιά των ελλήνων ναυτικών και της κοινής γνώμης. Όλες αυτές οι πρακτικές αναπόφευκτα οδηγούσαν τους ναυτικούς σε απεργιακές κινητοποιήσεις που στην τελική στοίχισαν χιλιάδες δολάρια στους εφοπλιστές. Συνεπώς, αυτοί μετέφεραν τις επιχειρήσεις σε άλλες χώρες για να προστατέψουν τα συμφέροντά τους. Τη δεκαετία του ογδόντα  και το περιβόητο είπαμε να κάνεις ένα δωράκι στον εαυτό σου αλά όχι και 500.000.000. Ήταν το σύνθημα και αρχή για το ξεκοκάλισμα του δημοσίου χρήματος.

Τέλος για τα όσα συμβαίνουν στον ελληνικό λαό δεν φταίνε οι  εβραίοι, οι αμερικανοί, οι γερμανοί και οι τούρκοι, η καραμέλα που πιπιλούν συνεχώς οι πολιτικοί μας, αλλά είναι η ευθύνη τους (ολόκληρου του πολιτικού κόσμου) που από τη μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα ξεπούλησαν την Ελλάδα και τους απανταχού Έλληνες. Και για να το πω πιο καθαρά όλοι μαζί οι πολιτικοί κατά τη μεταπολίτευση πούλησαν τα ιδανικά των ελλήνων. Πρόδωσαν την πατρίδα και το λαό μας και μην πει κανείς ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις (δηλαδή ότι όλοι δεν είναι ίδιοι) γιατί η παροιμία είναι σαφής «όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη». Τους ήρωες τους βάζουν φυλακή και ηρωοποιούν τους προδότες, δηλαδή το σινάφι τους. Το μίσος τους προς το λαό που υποτίθεται ότι υπηρετούν φαίνεται στα πρόσωπα τους αλλά και στον τρόπο που αντιδρούν σε αυτούς που δεν τους ψήφισαν κάθε φορά που κυβερνούν. Για  αυτό συνιστώ να τους περιφρονείτε και να τους γυρίζετε την πλάτη, ο νόμος δεν τους πιάνει όπως γνωρίζετε, όμως τους πιάνει η αδιαφορία σας και η απέχθεια σας που μπορεί να συνοψιστεί στη λέξη «Αεί Σιχτίρ» όποτε και όπου τους βλέπετε.

Γεώργιος Χατζηαναστασίου